ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΠΥΡΓΟΥ
Αγαπητοί μας Χριστιανοί, με την Απόδοση της μεγάλης Θεομητορικής εορτής της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, τα γνωστά σε όλους μας «Εννιάμερα της Παναγίας», η Αγία μας Εκκλησία ολοκληρώνει πλέον τον εορταστικό κύκλο του Δεκαπενταύγουστου 2026. Δεν αποχαιρετούμε όμως την Παναγία, γιατί η παρουσία Της, δεν περιορίζεται σε μία μονόν εορτή, σε λίγες ημέρες ή σε έναν μήνα του χρόνου, όπως είναι ο Αύγουστος. Η Παναγία παραμένει πάντοτε παρούσα στη ζωή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και κοντά σε κάθε άνθρωπο που την επικαλείται με Πίστη αλλά και Ταπείνωση.
Από την ώρα του Ευαγγελισμού, όταν με το ταπεινό «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου» παρέδωσε ολοκληρωτικά τη ζωή Της, στο θέλημα του Θεού, μέχρι την ένδοξη Κοίμησή Της, η Θεοτόκος γίνεται για όλους μας πρότυπο πίστεως, υπακοής, καθαρότητας, υπομονής και αληθινής αγάπης. Έγινε η Μητέρα του Χριστού και, κάτω από τον Σταυρό, αναδείχθηκε κατά χάριν Μητέρα όλων των πιστών. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας δεν παύει να την υμνεί: «Τὴν Τιμιωτέραν τῶν Χερουβίμ καὶ ἐνδοξοτέραν ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφίμ». Στις χαρές μας την ευχαριστούμε. Στις θλίψεις μας την επικαλούμαστε. Στις ασθένειες, στις δυσκολίες, στους φόβους και στις δοκιμασίες μας καταφεύγουμε στη Μητρική Της σκέπη.
Αλήθεια πόσες γενεές Χριστιανών, δεν ψιθύρισαν με δάκρυα: «Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς»! Πόσοι άνθρωποι δεν βρήκαν παρηγοριά μπροστά στην εικόνα Της, δύναμη μέσα από τις Παρακλήσεις της και ελπίδα στις δύσκολες ώρες της ζωής τους! Η Τιμή προς την Παναγία, όμως, δεν πρέπει να περιορίζεται στα λόγια, στα κεριά, στις εικόνες και στις πανηγύρεις. Αληθινά τιμούμε τη Θεοτόκο όταν προσπαθούμε να ζούμε όπως εκείνη: με πίστη στον Θεό, με καθαρή καρδιά, με αγάπη προς τον συνάνθρωπο, με συγχώρηση και ταπείνωση. Δεν μπορεί να υμνεί κανείς την Παναγία με τα χείλη και συγχρόνως να προσβάλλει με τη ζωή του όσα εκείνη αγάπησε και υπηρέτησε. Ιδιαίτερα στις ημέρες μας χρειάζεται να θυμηθούμε ότι το Ιερό πρόσωπο της Θεοτόκου απαιτεί σεβασμό και ευλάβεια.
Η αισχρή δε βλασφημία, από μικρούς και μεγάλους, μάλιστα ακόμη και από στόματα Γυναικών εναντίον της Παναγίας μας, δεν είναι μία απλή ή ασήμαντη έκφραση θυμού. Πληγώνει τη Χριστιανική συνείδηση και φανερώνει έλλειψη σεβασμού προς Εκείνη που ο ίδιος ο Θεός επέλεξε να γίνει Μητέρα του Υιού Του. Ας φυλάσσουμε λοιπόν αγαπητοί μας το στόμα και την καρδιά μας από κάθε βλάσφημο και αισχρό λόγο. Ας διδάσκουμε και στα Παιδιά μας να προφέρουν το όνομα της Παναγίας με αγάπη, ευγνωμοσύνη και ευλάβεια. Και όταν κάποτε η οργή, η στενοχώρια ή η αδυναμία μάς παρασύρει, ας μετατρέπουμε τα λόγια μας σε Προσευχή: «Παναγία μου, βοήθησέ με». Αυτή η μικρή Προσευχή είναι πολύ πιο δυνατή από κάθε άλλο βδελυρό και μυαρό ξέσπασμα...
Η Απόδοση της εορτής δεν σημαίνει λοιπόν, ότι τελειώνει η σχέση μας με την Παναγία. Αντίθετα, μας καλεί να πάρουμε μαζί μας, στην καθημερινότητα που συνεχίζεται, όσα ζήσαμε αυτές τις άγιες ημέρες: την Προσευχή, τις Παρακλήσεις, τη Μετάνοια, την προσφυγή στη χάρη και στη μεσιτεία Της. Ας μην θυμόμαστε την Παναγία μόνο τον Δεκαπενταύγουστο. Ας την έχουμε καθημερινά συνοδοιπόρο της ζωής μας, στα σπίτια μας, στις Οικογένειές μας, στις χαρές και στις δοκιμασίες μας. Και καθώς πλέον ολοκληρώνεται και εφέτος η πανίερη αυτή περίοδος, ας ευχηθούμε από καρδιάς: Η Υπεραγία Θεοτόκος να σκεπάζει τον τόπο μας, τις Οικογένειές μας, τους Νέους και τα Παιδιά μας, τους Ασθενείς, τους Πονεμένους και κάθε Άνθρωπο που ζητά τη Βοήθειά Της. Να μας χαρίζει υγεία, μετάνοια, ειρήνη, ενότητα και φωτισμό και να μας οδηγεί πάντοτε στον Υιό και Θεό Της, τον Κύριο Ιησού Χριστό. Και του χρόνου με υγεία να μας αξιώσει η Χάρη της να εορτάσουμε και πάλι την πανίερη Κοίμησή της. Υπεραγία Θεοτόκε, σκέπε, φύλαττε και σώζε πάντας Ημάς. Αμήν!
0 Σχόλια