ΙΕΡΟΣ ΝΑΟΣ ΑΓΙΟΥ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ ΠΥΡΓΟΥ
Κυριακή της Ορθοδοξίας!! Ημέρα γεμάτη δόξα, μεγαλείο και χαρά πνευματική. Ημέρα αναμνήσεως αγώνων και θριάμβων της Χριστιανικής Πίστεώς μας. Ημέρα που φέρνει στο νου μας, την ηρωϊκή και αγία αντίστασι των πιστών Ορθοδόξων Χριστιανών όλων των αιώνων, έναντι των δυνάμεων του σκότους και της πλάνης. Με Ιεροπρέπεια και κατάνυξη, εορτάσαμε για μία ακόμη φορά στην ενορία μας την Νίκη και τον Θρίαμβο, κατά της εικονομαχίας και των εικονομάχων, την αναστήλωση των Αγίων Εικόνων και τηρήσαμε πιστά το ευλογημένο έθιμο τις λιτάνευσης αυτών, πέριξ του Ιερού Ναού μας.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας όρισαν να εορτάζεται η ημέρα αυτή σε ανάμνηση της παύσης της εικονομαχίας και της οριστικής αναστήλωσης των Ιερών Εικόνων, από την ευσεβή Βασίλισσα του Βυζαντίου Θεοδώρα στις 4-3-843. Το γεγονός αυτό θεωρήθηκε μείζονος σημασίας διότι με τις αποφάσεις της Ζ΄ Οικουμενικής Συνόδου (787), ολοκληρώθηκε η διατύπωση της δογματικής διδασκαλίας της Εκκλησίας μας (Τριαδολογικό και Χριστολογικό δόγμα). Η εικονομαχική έριδα (726-843), υπήρξε άλλωστε ένας θλιβερός σταθμός της Εκκλησιαστικής μας ιστορίας, η οποία προξένησε αφάνταστη φθορά στο σώμα της Εκκλησίας.
Οι Εικόνες μας κηρύττουν, μας διδάσκουν, μας φωτίζουν και μας βοηθούν να μιμηθούμε τους Άγιους και το Θεό. Κρατώντας την εικόνα του Χριστού στα χεριά μας «κρατάμε σαν σε αρτοφόριο τον ίδιο τον Χριστό» όπως αναφέρει ο γέροντας Αιμιλιανός. Όταν έχω ενώπιων μου μια εικόνα σημαίνει ότι έχω ενώπιων μου τον Χριστό, την Παναγία τους Αγίους. Επειδή οι Άγιοι στην επίγεια ζωή τους, ήταν «πλήρεις πνεύματος ἁγίου» η χάρις αναπαύεται και στις ιερές εικόνες τους. Έτσι η εικόνα είναι η ζωντανή παρουσία του Θεού, ο οποίος είναι «θαυμαστὸς ὁ Θεὸς ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ» και μεταδίδει τη χάρι στους πιστούς που τις προσκυνούν. Καθώς τις προσκυνάμε ξέρουμε ότι η εικόνα είναι μια θεολογία, μια αποκάλυψη θεού μπροστά στα αμαρτωλά μας μάτια «ἐγὼ μεθ᾿ ὑμῶν εἰμι πάσας τὰς ἡμέρας». Είναι η φανέρωσις του μυστήριου της Εκκλησίας, είναι ζώσα και παρούσα η Ορθοδοξία, όταν προσκυνάμε με πίστη τις άγιες εικόνες.
Ακόμη πρέπει να γνωρίζουμε ότι όταν προσκυνούμε τις εικόνες των Αγίων, δεν υποκλινόμαστε στο ξύλο και στο χρώμα του ξύλου αλλά σε ζώντες Αγίους, οι οποίοι λάμπουν ως ο ήλιος στη Βασιλεία του Θεού. Όταν ασπαζόμαστε τις εικόνες των Μαρτύρων του Χριστού, ασπαζόμαστε τις πληγές και τα παθήματά τους, για χάρη του Βασιλέως Χριστού! Όταν αγγίζουμε με το χέρι μας τις Εικόνες των Οσίων ασκητών και εγκρατευτών, δεν αγγίζουμε το σανίδι αλλά τους κόπους και τις αρετές τους. Όταν κλαίμε ενώπιον της Εικόνας της Αγίας Θεοτόκου, δεν θρηνούμε μπροστά σε ένα νεκρό κομμάτι ξύλου αλλά κλαίμε ενώπιον της ζωντανής και σπλαχνικής Μητέρας του Θεού, η οποία βλέπει από τη Βασιλεία του Υιού της τα δάκρυά σας και σπεύδει σε βοήθεια. Όταν συστελλόμαστε μπροστά στα πρόσωπα των αγίων Αγγέλων και Αρχαγγέλων, δεν το κάνουμε μπροστά σε νεκρά αντικείμενα αλλά μπροστά στα πνεύματα του Αγαθού και του Φωτός, στους ασωμάτους και ισχυρούς στρατιώτες και υπηρέτες του Ζώντος Θεού. Όταν τέλος, ασπαζόμαστε το Σταυρό του Χριστού, δεν το κάνουμε σαν να είναι ένα αντικείμενο, αλλά ασπαζόμαστε την αγάπη του Κυρίου, η οποία φανερώθηκε στα παθήματά Του για σας επί του Σταυρού. Ασπαζόμαστε την ώρα εκείνη το ισχυρότερο "Σύμβολο Νίκης", από το οποίο οι δαίμονες τρέμουν και φεύγουν, αυτό που δίνει θάρρος στην πληγωμένη καρδιά και παρηγοριά στην ταλαίπωρη ψυχή μας!
ΕΚ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΝΑΟΥ
0 Σχόλια